by Myo Tha Htet on Monday, 27 August 2012 at 22:37·

လူတိုင္း လြတ္လပ္မႈကို ျမတ္ႏိုးၾကတယ္။ ဟုတ္တယ္… မလြတ္လပ္တာကို ဘယ္သူမွ မႀကိဳက္ဘူး။ ကေလးလည္း မႀကိဳက္ဘူး၊ ေခြးလည္း မႀကိဳက္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဘာမွန္းမသိ၊ ေ၀၀ါးေထြျပားသူတခ်ဳိ႕ ရွိႏိုင္တာမို႔ ပိုရွင္းသြားေအာင္ လြတ္လပ္မႈအတြက္ အဓိပၸာယ္ ဖြင့္ဖို႔ လိုတယ္။ လြတ္လပ္တယ္ဆိုတာ ဘာလဲ။ ဘယ္သူေတြက လြတ္လပ္ေနသလဲ။ ျမန္မာ အဘိဓာန္ကေတာ့ “အေႏွာင္အဖြဲ႕ အခ်ဳပ္အခ်ယ္ကေန ကင္းတာ လြတ္လပ္မႈပဲ“ တဲ့။ ရွင္းေနတာပဲ။

အႏုပညာရွင္ေတြက လြတ္လပ္တာကို ႀကိဳက္တယ္၊ အဲ… ဒါေပမဲ့ ဒီေနရာမွာ တခုေတာ့ ေျပာစရာ ရွိသင့္တယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ရွိရမယ္။ တန္း၀င္ နန္း၀င္ စံတခု ျဖစ္ျဖစ္ သေဘာေပါ့။ ဘယ္သူမဆို အေျခခံကိုေတာ့ စည္း၊ ေဘာင္ ကလနားနဲ႔ သင္ယူေလ့လာ ဆည္းပူးခဲ့ရမယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ေလ့လာ ဆည္းပူးခဲ့သင့္တယ္။ တကယ့္ အႏုပညာရွင္က်ေတာ့ အဲဒီ စည္း၊ ေဘာင္၊ ကလနားေတြကို ခ်ဳိးဖ်က္ပစ္လိုက္ၿပီ။ လြတ္လပ္မႈဆီ သူသြားၿပီ၊ ဒါမွမဟုတ္ သူ႔အႏုပညာကို လႊတ္လိုုက္ၿပီ။

မတတ္ဘဲနဲ႔ လြတ္လပ္မႈကိုေတာ့ ယူလို႔ မရဘူး။ အေၾကာင္းမဲ့ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္တာ၊ ေျပာခ်င္တာ ေျပာတာက လြတ္လပ္မႈ မဟုတ္ဘူး။

လြတ္လပ္မႈဟာ အေၾကာင္းသိတယ္၊ အေၾကာင္းရွိတယ္။

လြတ္လပ္မႈဟာ အက်ဳိးလည္း ျဖစ္တယ္၊ အေၾကာင္းလည္း ျဖစ္တယ္။ လြတ္လပ္မႈ အေၾကာင္းေၾကာင့္ လြတ္လပ္မႈ အက်ဳိး ျဖစ္တာပဲ။ ၾကက္ဥနဲ႔ ၾကက္မလိုပဲ… ဘယ္သူက အရင္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ရွာရခက္တယ္၊ ျငင္းရခက္တယ္။

ရယ္စရာ ေျပာရရင္ေတာ့ ၾကက္ဥမွာေရာ ၾကက္မမွာပါ ၾကက္ပါသလိုပဲ… လြတ္လပ္မႈအေၾကာင္းမွာေရာ လြတ္လပ္မႈအက်ဳိးမွာပါ လြတ္လပ္မႈ ဆိုတာ ပါေနတာပဲ။

ဒါဆို လြတ္လပ္မႈက ဘာလဲ၊ အခ်ဳပ္အေႏွာင္ ကင္းတယ္လို႔ ေျပာတယ္။ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္တာကလည္း လြတ္လပ္မႈ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆိုတယ္။ ဒါျဖင့္ လြတ္လပ္မႈက ဘာကို ေခၚတာလဲ။

မလြတ္လပ္မႈကေန ကင္းေနတာက လြတ္လပ္မႈပဲ။

စည္း၊ ေဘာင္နဲ႔ တားကာ ထားတယ္။ ဒါမလုပ္နဲ႔ ဟိုဟာ မလုပ္နဲ႔လို႔ ေျပာတယ္။ ဒီသံတိုင္ေနာက္မွာေန… ေရွ႕ကို မထြက္နဲ႔လို႔ ပိတ္ပင္ထားတယ္။ ဒါဟာ မလြတ္လပ္မႈ၊ ဖိႏွိပ္မႈ၊ ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈပဲ…။ ဒါကို ေဖာက္ထြက္တယ္၊ ခ်ဳိးဖ်က္တယ္၊ ကန္႔ကြက္တယ္။

လြတ္လပ္မႈကို ေတာင္းဆိုတယ္၊ ျမည္တမ္းတယ္၊ ဟစ္ေၾကြးတယ္။

အဲဒီမွာ လြတ္လပ္မႈကို ရတယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ လြတ္လပ္မႈလို႔ ထင္ရတဲ့ အရာတခုကို ရတယ္။

လြတ္လပ္မႈရဲ႕ စိတ္အေနအထားက ဘယ္လုိလဲ။ အထိန္းအအုပ္ေအာက္ေန လြတ္ေနတာပဲ။ စိတ္တခုေအာက္က စိတ္တခု ျဖစ္ေနရတဲ့ အေနအထားကေန လြတ္ေျမာက္တာပဲ။

ကိုယ့္ေဘာင္၊ ကိုယ့္အုပ္၊ ကိုယ့္စည္းထဲကေန ကိုယ္သန္တာ၊ ကိုယ္မွန္တာ၊ ကိုယ္ယုံတာေလးကို ေျပာျပ၊ ေရးျပ၊ ခံစားျပရတာ လြတ္လပ္မႈပါပဲ။ လြတ္လပ္မႈဟာ သူတပါးကို ေပါက္ပန္းေစ်း ဆဲတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ အယုတၱအနတၱ မေျပာဘူး။

ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေလး ကိုယ္လုပ္တယ္၊ ကိုယ္စားခ်င္တာေလး ကိုယ္စားတယ္၊ ကိုယ္ဖန္တီးခ်င္တာေလး ကိုယ္ဖန္းတီးတယ္။

ကိုယ့္စိတ္ကေလးကို ေပ်ာ္ေအာင္ထားတာ ဒါမွမဟုတ္ ေပ်ာ္သေယာင္ထားတာဟာ လြတ္လပ္မႈကို ေပြ႕ထားတာ ဒါမွမဟုတ္ ခ်ီပိုးတာပါ။

လြတ္လပ္မႈဆိုတာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ခံစားခ်က္တခု ျဖစ္သလို ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ရႈစားခ်က္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလို႔ဆို စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လြတ္လပ္မႈ ရွိတဲ့သူ၊ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လြတ္လပ္မႈ ရွိတဲ့သူကို ျမင္ရုံနဲ႔ သိပါတယ္၊ ၾကည့္ရုံနဲ႔ သိပါတယ္။

လြတ္လပ္မႈဟာ အသားအေရပါ၊ လြတ္လပ္မႈဟာ အေသြးအသားပါ၊ လြတ္လပ္မႈဟာ ႏွလုံးသားပါ၊ လြတ္လပ္မႈဟာ ခြန္အားပါ။

ကၽြန္ေတာ္ လြတ္လပ္မႈကို ေတြ႕တယ္၊ လြတ္လပ္မႈက ကၽြန္ေတာ့္ကို တခါတခါ ေတြ႕တယ္။

(လြတ္လပ္မႈ ခံစားျခင္း ညေနခင္း အမွတ္တရ…)။

၂၀၁၂၊ ၾသဂုတ္ ၂၇။ ည ၁၀ နာရီခြဲ။

လန္ဒန္။

Advertisements