“ေနေကာင္းလား“

“ေနေကာင္းလုိ႔ ေတြ႕တာေပါ့ကြာ၊ မင့္အေမ့လင္ မင္းအေဖ“

ျမန္မာခ်င္း ေတြ႕ၾက ႏႈတ္ဆက္ၾကေသာအခါ စတင္ေျပာဆုိစရာ စကားလုံးေတြက ေပါၾကြယ္၀လွေသာ္လည္း မလုံေလာက္ေသးလုိ႔ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ထင္ေနမိတယ္။ တီထြင္ၾကည့္ရင္ေကာင္းမလားလို႔ေတာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အထင္ႀကီးတဲ့စိတ္နဲ႔ ေတြးေနမိေသးတယ္။ ခပ္ရြယ္ရြယ္ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့ ကုိယ္တုိ႔အတြက္ေတာ့ ေနေကာင္းလားလုိ႔ ေမးလာရင္ ေစာနလုိ ျပန္လည္ရန္ေထာင္ ႏႈတ္ဆက္တတ္ၾကပါတယ္။

ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ေနတာပါပဲ။ ျမန္မာေတြက တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးၾကသလုိ အဲဒီလုိ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးၾကတဲ့အေလ်ာက္ လည္း ပြင့္လင္းေႏြးေထြးစြာနဲ႔ ရန္လို(aggressive)တဲ့ပုံစံသုံးကာ ခ်စ္စရာ ရန္ျပန္ေထာင္တတ္ပါတယ္။

“ထမင္းစားၿပီးၿပီလား“လို႔ ပဋိသႏၶာရစကားေျပာမိရင္ “မစားရေသးရင္ မင္း ေကၽြးမွာမို႔လား“လုိ႔ ျပန္ၿပီး တုန္႔ျပန္တတ္ပါတယ္။ ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္း တယ္လုိ႔ေတာ့ထင္တာပဲ။ “မဂၤလာပါ“လုိ႔ သြားလုပ္မိရင္လည္း “မင္းက လူကုိ မဂၤလာမရွိတဲ့ေကာင္“လုိ႔ မွတ္တာေပါ့ေလလုိ႔ ရိသဲ့သဲ့နဲ႔ လုပ္တတ္ပါေသးတယ္။

ရွိပါေသးတယ္။ “ဘယ္သြားမလုိ႔လဲ“ေမးမိရင္“မင့္ သတင္းပုိ႔ေနရဦးမွာလား၊ ေတာ္ေတာ္႐ႈပ္တဲ့ေကာင္ပဲ“လုိ႔ မ်က္ႏွာတည္တည္နဲ႔ ျပန္ေျပာတာမ်ဳိးကလည္း ရွိပါေသးတယ္။ “အဆင္ေျပလား“ဆုိတာကိုေတာ့ “မေျပေတာ့ မင္းက ပိုက္ဆံေခ်းမွာမို႔လား“ လုိ႔ဆုိတတ္ျပန္ပါ တယ္။

အဂၤလိပ္ေတြကေတာ့ good morning! တို႔၊ how are you? တုိ႔၊ hello! တုိ႔၊ hi! တုိ႔နဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ၾကပါတယ္။ သူတုိ႔မွာေကာ ေနာက္ေျပာင္လုိ႔ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ရန္သံလုိ႔ဆုိဆုိ ခုနကေျပာခဲ့သလုိ တုန္႔ျပန္ၾကသလားဆုိတာေတာ့ သိပ္မသိေသးပါဘူး။ ေတြ႕ရသေလာက္ေတာ့ hi! ဆုိ hey ဆုိၿပီး ျပန္လုပ္ၾကပါတယ္။ good morning ဆုိလည္း ျပန္ၿပီး good morning လုပ္တာေတြ႕ရပါတယ္။

good morning ဆုိတာ မဂၤလာနံနက္ခင္း လုိ႔ ဘာသာျပန္လို႔မရသလုိ how are you? ကလည္း ေနေကာင္းလား မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ဆရာသမား တစ္ေယာက္ ေျပာတာ ၾကားဖူးေပးမယ့္ ဘယ္လုိမတူတာလဲ ေမးတာကိုေတာ့ ဆရာသမားက ေသခ်ာမေျဖလုိ႔ အခုထက္ထိ မသိရေသးပါဘူး။

ျမန္မာေတြရဲ့ထူးျခားတာတစ္ခုကေတာ့ ခုနလုိ စကားနဲ႔ ႏႈတ္မဆက္ဘူးဆုိရင္ေတာင္ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ေတြ႕တဲ့အခါ ၿပံဳးျပရယ္ျပၾကတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ အၿပံဳးခ်င္းဖလွယ္ၿပီး ႏႈတ္ဆက္လုိက္တာေပါ့ေလ။

ေတာရပ္ဘက္မွာေတာ့ “အရီးေလးေရ…´´ “ေယာက္မေရ…´´“ေယာက္ဖေရ…“တုိ႔နဲ႔ ႏႈတ္ဆက္တတ္ၾကပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေယာက္မတုိ႔ေရ..အစခ်ီတဲ့ကဗ်ာေတြကို ငယ္ငယ္က သင္ၾကားခဲ့ရသလုိ တေလာကပဲ ေယာက္ဖေရနဲ႔ အစခ်ီတဲ့ စတီရီယိုသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ေပါက္သြားတာကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။

ဆုိခ်င္တာက ျမန္မာခ်င္း ရင္းရင္းႏွီးႏွီးပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေခၚေ၀ၚႏႈတ္ဆက္တဲ့အခါမွာ ခ်စ္စရာေကာင္းသလို ရင္းႏွီးတဲ့အတြက္ တုန္႔ျပန္သံမွာလည္း ရန္သံေတြ ပါေနတတ္ေပမယ့္ ခ်စ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္လုိ႔ ခံစားရလုိ႔ပါ။ ဒီေရာက္ေတာ့ ကုိယ္ကလည္း ျမန္မာလုိ သိပ္ၿပီး ႏႈတ္မဆက္ေတာ့သလုိ ခုနေျပာသလို တုန္႔ျပန္မႈေတြလည္း မၾကားရေတာ့ပါဘူး။

လြမ္းမိပါရဲ့။

မနက္ ၉ နာရီ၊ ေအာက္တုိဘာ ၂၅၊ ၂၀၀၉။

Advertisements