ေတြးၾကည့္ေသာ္ ကိုးႏွစ္ မၾကာလွတဲ့အျဖစ္ 

ခဏခ်င္းတြင္းကုန္ဆံုး အကုန္လံုးေတာင္ မမွတ္မိေတာ့

ေအာ္ ျဖစ္သမွ်ရယ္ အိပ္မက္ႏွယ္

လွပတဲ့ျပကြက္နည္း ႐ိုးခ်ည္းမ်ားခဲ့ေပါ့။

 

လြန္ခဲ့တဲ့ ကိုးႏွစ္ ႏို၀င္ဘာ ၂၀၊ ၁၉၉၉ က

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕လယ္ လမ္းတစ္ခု(ဆိပ္ကမ္းသာလမ္း အလယ္)ထဲ

ျမန္မာသစ္လို႔ ေခၚတဲ့ဂ်ာနယ္တိုက္အသစ္မွာ

ဘာမွမတတ္ေသးတဲ့ အယ္ဒီတာလို႔ေခၚတဲ့

အသက္ ၂၃ ႏွစ္ျပည့္ကာစ လူငယ္တစ္ေယာက္ထိုင္ေနတယ္။

ျမန္မာသစ္ဂ်ာနယ္ဟာ အဲဒီေန႔မွာ စထြက္တယ္၊

အတြဲ(၁) အမွတ္(၁)ေပါ့၊

ေက်ာ္မင္းထြန္းတည္ေထာင္သည္လို႔ ေရးထားတယ္၊

ဂ်ာနယ္စထြက္တဲ့ေန႔မွာပဲ အလုပ္စဆင္းရတယ္၊

အဲဒီေတာ့ အမွတ္(၁)နဲ႔ ကိုယ္ဟာဘာမွမဆိုင္ေပါ့၊

အမွတ္(၂)ကစၿပီး စေရးတယ္၊ ဘာသာျပန္သတင္းႏွစ္ပုဒ္လား ပါတယ္၊

ေပ်ာ္လို႔မဆံုးပါဘူး။

အားရမိတယ္။ 

တက္ၾကြလွတယ္။

ေနာက္ပုိင္းမွာ တိုးတိုးၿပီး အလုပ္ေတြ လုပ္ခဲ့သလို

ေနရာေတြ အခြင့္အေရးေတြလည္း ရလာတယ္။

အခက္အခဲေတြကေတာ့ အမ်ားနည္းတူ ရွိခဲ့တာခ်ည္းပါပဲ

ဒီအလုပ္ကို လုပ္ခ်င္လို႔လုပ္ခဲ့ေပမယ့္

ကိုယ္နဲ႔မကိုက္ဆိုၿပီး ျပန္ေျပးထြက္ခ်င္တာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ပါပဲ

ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို စိတ္ဆင္းရဲ စိတ္ပ်က္ခဲ့တာကလည္း

အခုဆို(ကိုးႏွစ္အတြင္း) ရာေတာင္ခ်ီခဲ့ၿပီေပါ့

ျပန္ေျပာင္းေတြလိုက္ရင္

ေလာကမွာေပ်ာ္ရႊင္စြာေနခ်င္တဲ့စိတ္ေတြဟာ ေျပာင္းျပန္ကိုျဖစ္သြားခဲ့တယ္

ဘ၀ဟာ အလကားပါပဲ

လူေတြဟာ အလကားပါပဲ

အလုပ္ေတြဟာ အလကားပါပဲ

တန္ဖိုးရွိတာဟာ ဘာလဲ၊ အလကားမဟုတ္တာဘာလဲ

စဥ္းစားရင္းနဲ႔ အေျဖမထြက္ခဲ့ဘူး

စဥ္းစားရင္းနဲ႔ ေခါင္းေတြမူး

မခံစားႏိုင္ဘူးျဖစ္ခဲ့တယ္

ႀကိတ္၀မ္းနည္း ႀကိတ္ေဆြး တိတ္တိတ္ေလးေနခဲ့ရတာေတြ ဘယ္သူမွလည္း မသိခဲ့

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း မမွတ္မိေတာ့ဘူး

ဘ၀ဟာ ႐ိုး႐ိုးေလးနဲ႔ တယ္႐ိုင္းတာပဲ

တခ်ဳိ႕တ၀က္ဇတ္လမ္းေတြဟာ ကိုယ္ထင္တာေတြနဲ႔ ေျပာင္းျပန္

တခ်ဳိ႕တ၀က္ဇာတ္လမ္းေတြဟာ ျပန္ေျပာင္းေတြးခ်င္စရာမေကာင္းေအာင္ ၾကမ္းတယ္

မခံႏိုင္ဘူး မခ်န္ႏိုင္ဘူးဆိုလည္း ဒီကိုးႏွစ္္အတြင္းမွာ ထားခဲ့ရတာပဲ၊ ထားခဲ့ရမွာပဲ

သဘက္ခါဆို ကိုးႏွစ္ျပည့္ၿပီေပါ့

ခပ္ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရွိခဲ့တာ အႀကိမ္ကိုးဆယ္ မေရာက္ခဲ့ပါဘူး

ေမာ့ၿပီးေမာခဲ့တဲ့အႀကိမ္ေပါင္းကေတာ့ ကိုးရာမက

ထိုးရာေတြကေတာ့ ႀကိဳးပါက်ေအာင္ ေဒါသေတြထြက္ခဲ့ရေပါ့

ကိုးရာေတြကလည္း ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကလြဲလို႔ တျခားမရွိဘူး

ထိုးခါခ်တာေတြကိုလည္း ႐ိုးရာအရ ေရွာင္ရင္းသာရင္း

အကြက္သာရရင္ ႀကိတ္ႀကိတ္သာရယ္

ၿဖိဳး၀ါ၀လာပါေပါ့

ကိုး၀ါရကိုယ္ေတာ္ေလးလို မိမိကိုယ္ကို ထင္လာသလို

ၿပံဳးတစ္ခ်က္ ေပ်ာ္မိ

႐ႈံးတစ္ကြက္ ေအာ္မိ

ေအာ္ အရမ္းထိတဲ့ ကိုးရာသီေျပာင္းခဲ့ၿပီမို႔

ျပန္ေျပာင္းၾကည့္လို႔ ေျပာင္းျပန္ေတြးမိတယ္

ဒီညမွာ။

 

ႏို၀င္ဘာ ၁၈၊ ၂၀၀၈။

Advertisements