မေန႔တုန္းဆီက ေတြးမိတယ္

အခ်ိန္ေတြကုန္ အားေတြကုန္လို႔

မေသ႐ံုတမယ္ ေပ်ာ္ေနရတဲ့ဘ၀

ခါးလွတယ္

ခ်စ္သူကလည္း မခင္တြယ္

မုန္းသူကလည္း အေသတြယ္

ေညွာင့္ဆူးေတြလည္း မ်ားလွတယ္

ေခ်ာေမြ႕တဲ့မ်က္ႏွာျပင္ဟာ နာရီ၀က္ထက္ ပိုမၾကာဘူး

ကိုယ္ကေတာ့ ဒီကမၻာထဲ ညစ္ပတ္လူးတဲ့၀က္လိုပဲ

ရယ္လိုက္ မဲ့လိုက္ ခ်စ္လိုက္ မုန္းလိုက္

မေနေပ်ာ္တဲ့ေလာက

အသက္မွ်င္းမွ်င္း႐ႈလို ငို

ေသေတာ့မွာပဲ။

 

ႏို၀င္ဘာ ၉၊ ၂၀၀၈။

Advertisements